Hoe het begon
Ieder kind van een kunstenaar krijgt er op een dag mee te maken. De kunstenaar stopt met de kunsten door ouderdom of overlijden en het atelier moet worden leeggeruimd. De kinderen kijken verbijsterd rond in het atelier: waar moeten ze naartoe met al die spullen? Met al die nog niet verkochte kunstwerken? Met die mooie verzameling van inspriatiebronnen? Met de prullaria vol verwjizingen naar de schilderijen en de bronzen beelden? Waar moet je naartoe met de kunstwerken van bevriende kunstenaars?
Zo stond ik op een dag in april 2026 ook in het atelier van mijn vader de kunstenaar. 'Dit is mijn laatste schilderij' had hij geschreven op een doek, 92 jaar oud en begonnen met zijn reis naar de benevelde vergetelheid van de Lethe.
Van de nood en de deugd
Wat moet je doen met alle schilderijen en beelden die in het atelier achterblijven na vertrek van de kunstenaar? Met alle prullaria die herinneren aan het maakproces, met alle krantenknipsels, de werken van collega kunstenaars.
Mijn huis staat en hangt vol met het werk van mijn vader. Mijn zus haar huis ook.
Gaan we de kunst opslaan? In zo’n huurbox langs de kant van de snelweg? Is dat waar de kunstenaar het werk voor gemaakt heeft?
Zus en ik waren het snel eens. Zijn werk is gemaakt om te ademen onder de mensen, om een verhaal te vertellen aan hen die stil staan, om een blik achter te laten bij hen die voorbij lopen. Zijn kunst is niet gemaakt om op te slaan op zolders, kelders of gemonitorde opslagruimten. Kunst is van iedereen.
Zijn werk via een veilinghuis of een kunstsite verkopen voelde niet gemakkelijk. We zijn van jongs af aan gewend dat we de kopers kennen, dat we langsrijden om het werk te brengen of dat we de koper spreken tijdens een expositie of dat de koper langs het atelier komt. Zijn werk was niet alleen het verhaal van hem en het kunstwerk. Het was ook altijd het verhaal van de ontmoeting, het verhaal van de koper. Van diens interesse, passie en liefde voor de kunst.
Het was ook altijd het verhaal van de schoonheid die alleen kan ontstaan als er troost wordt gezocht, als de creatie het gevolg is van lang leren en werken, als er gedrevenheid en geloof in zit. Als er een langdurig verhaal achter schuilt.
Dat zit in allerlei kunstwerken, in een kleinood, een rariteit, in een roman, in een antieke secretaire. Het zit in alles waar tijd en ambacht vervlochten zijn.
Dat soort spullen, die nog eeuwig meegaan, daar hou ik van en zoek ik in ateliers, op markten, op stille plekjes. Hoe leuk zou het zijn om het werk van mijn vader en al het andere moois dat ik tegenkom aan te bieden en daar een fraai verpakt kado van te maken.
Kado's voor mensen die het langzame, die het gekke of wonderlijke, die het verhaal erachter waarderen.
En dan maak ik er een prachtige kado van. Voor jou zelf of voor iemand waar je veel om geeft.
Schoonheid verspreiden als hobby
En nu is er mijn eigen winkeltje op het web. Hier verkoop ik wat ik mooi vind. Er zit geen strategie achter, geen verkooptechniek, geen massa kassa, niks van alles wat ik zou moeten doen om iemand tot kopen aan te zetten. Sterker nog, zolang ik het niet verkoop kan ik zelf naar al die heerlijke mooie spullen kijken!
Maar ik gun een ander ook iets. En het is zo leuk om mooi in te pakken en items bij elkaar te zoeken om er een bijzonder kado van te maken. Alle items hebben een verhaal, zijn uniek of in ieder geval geen massaproductie.